PretechoHalf september hadden wij onze ‘pretecho’, die zoals je hebt kunnen lezen, géén pretje bleek te zijn. Ik bleek maar nét genoeg vruchtwater te hebben en ons keuteltje bleek bijna 2 weken achter op de groei.
20-weken echoIn de tussentijd is de 20-weken echo ook alweer een tijdje achter de rug en ook daar werd hetzelfde geconstateerd als tijdens de pretecho. Een flinke groeiachterstand van de baby, 16 dagen achter nu én weinig vruchtwater. Gelukkig was het nog niet heel erg zorgwekkend en sta ik onder goede controle van de gynaecoloog in het ziekenhuis (heb een medische indicatie doordat ik eerder te vroeg ben bevallen (met keizersnede) van onze oudste dochter die ook een nog een groeiachterstand had van ruim 5 weken).
Verplichte rustNatuurlijk bracht dit alles de nodige kopzorgen met zich mee en ja, het huilen stond me nader dan het lachen. Daarom werd er geadviseerd om voorlopig te stoppen met werken. Voor mezelf én voor de bevordering van de groei van ons ongeboren kindje.
Ik ben nu ongeveer 6 weken thuis en ik ben weer ‘rustig’ vanbinnen. Ik heb me bij het feit neergelegd dat ik niet alles kan doen, dat mijn werk op de 2e plaats komt en dat ons ongeboren kindje natuurlijk de hoogste prioriteit verdient. En de ‘verplichte rust’ lijkt zijn vruchten af te werpen: bij de laatste controle had ons kindje iets van de groeiachterstand ingehaald (4 dagen minder achter) en ook het vruchtwater was wat toegenomen. Voor mij betekent dit dus dat ik de stijgende lijn graag zo wil volhouden. Gelukkig hebben zowel mijn werkgever als de bedrijfsarts als de gynaecoloog heel veel begrip voor mijn situatie en ‘gunnen’ ze me het beste voor mezelf én voor de baby in mijn buik.
GenietenVooralsnog lijkt het dus goed te gaan doordat ik mijn rust neem en ‘alleen maar’ aan de baby denk. In ieder geval hoef ik me geen zorgen om mijn werk te maken en krijgen ook onze andere kindjes (2 meiden) op deze manier wat extra aandacht van mama.
Verder geniet ik van de bewegingen in mijn buik, al voel ik dit kindje bij lange na niet zoveel als onze oudste twee, omdat de placenta ervoor ligt. Maar wat niet is kan nog komen en gelukkig voel ik regelmatig wat bewegen in mijn buik.
AftellenEn langzaam aan gaan we ook al aftellen naar dé uitgerekende datum: 11 februari 2009. Rond die datum (of hopelijk toch in ieder geval maximaal 3 weken ervoor) zullen wij onze 3e spruit in onze armen mogen houden.
Op dit moment ben ik alweer ruim 26 weken zwanger en sommige dagelijkse klusjes wegen wat zwaarder heb ik gemerkt, maar ik klaag niet hoor: nog maar 14 weken te gaan van mijn 3e én laatste zwangerschap.
