Eindelijk... Afgelopen zaterdag was het zover: eindelijk onze pretecho! Helemaal blij en ja, ook wel een beetje zenuwachtig stappen we met ons gezinnetje in de auto om naar onze afspraak te gaan. Hopelijk worden er geen ‘rare’ dingen gezien én weten we strakjes of we een zoon of een dochter erbij krijgen. Een broertje of zusje voor Lynn en Gwen.
Lynn is helemaal in haar nopjes want zij mag het gaan vragen, want dat wilde ze graag. Gwen vindt het allemaal wel best. Zij begrijpt er nog niet zo veel van.
De echo
Om 13.30 uur mag ik gaan liggen, met ontblote buik die vol wordt gespoten met gel. Na enige uitleg van de echoscopiste wordt de echo gestart (en de opname op DVD incl. gesproken tekst van haar). We zien al meteen een mooi profiel van ons kindje. Het wipneusje is goed te zien! Wat dat betreft lijkt hij/zij sprekend op Gwen, op haar echo’s was ook altijd zo’n mooi wipneusje te zien.
De placenta ligt aan de voorkant en de echoscopiste vraagt aan mij of ik het kindje al wel gevoeld heb. Dat heb ik wel, maar het blijft voorlopig nog bij ‘kriebelen’, wat niet gek is omdat de placenta in de weg zit. We zien mooie beelden van ons kindje en dan gaat ze eens kijken ‘tussen de beentjes’, maar de navelstreng zit er voor, dus nee, nog niet te zien. Misschien later tijdens de echo.
Ze kijkt eerst verder naar de orgaantjes en doet wat metingen. Gelukkig ziet dat er goed uit, geen afwijkingen te zien. Natuurlijk valt niet alles te zien op de echo, maar het ziet er normaal uit. Behalve de groei. Totaal blijkt ons kindje ruim een weekje achter te zijn op de groei, zowel qua hoofdje, buikje als beentje. De totale groei dus. Ik krijg er een wrange smaak van in mijn mond en moet toch wel even slikken. Het zal toch niet weer?
Maar voor we er verder over kunnen nadenken gaat de echoscopiste nog eens een poging wagen tussen de beentjes. Lynn wordt erbij geroepen en dan stelt ze dé vraag: “Krijgen wij een broertje of een zusje? Ik hoop een zusje!” En... JA, wij wéten het, MAAR houden dit nog even voor ons! Wij zijn er in ieder geval heel erg gelukkig mee!
Vruchtwater
Dan nog ‘even’ het vruchtwater meten. Positief is dit niet: de hoeveelheid vruchtwater wordt gemeten in centimeters. Normaal gezien heb je tussen de 5 en 6 cm. De ondergrens is 2 cm, daaronder is het echt té weinig. Bij mij is de hoeveelheid vruchtwater 2,6 cm, dus nog nét boven de ondergrens. De tranen springen in mijn ogen. NIET WEER! Want ook bij Lynn was dit het geval. Toen maakte mijn lichaam ook niet genoeg vruchtwater aan, waardoor de placenta niet optimaal werkte en wat tot gevolg had dat zij een fikse groeiachterstand ontwikkelde. Dat weer resulteerde in haar vroeggeboorte: ruim 6 weken te vroeg werd zij op de wereld gezet door een keizersnede.
Zowel de groei als het vruchtwater mag niet verslechteren. Voorlopig hebben we dus weer genoeg zorgen.
Onze ‘pretecho’ liep dus even wat anders dan verwacht en in de auto naar huis stromen de tranen over mijn wangen: wat een domper. Hopelijk verbetert het nog en krijgen we op 3 oktober a.s. tijdens de officiële 20-weken echo beter nieuws.
Een bezorgde ‘mam’... :X :H
