Kies eerst een richting, niet meteen een naam
Duizend namen doorlopen werkt niet, omdat elke naam los van de rest wordt beoordeeld. Spreek daarom eerst twee of drie voorkeuren af: kort of lang, klassiek of modern, wel of niet internationaal uit te spreken, een familienaam erin, of een beginletter die vastligt. Daarmee valt het grootste deel van elke lijst meteen af en houd je een werkbaar aantal over.
Maak de shortlist apart, en pas daarna samen
Schrijf ieder eerst vijf tot tien namen op, zonder elkaar te overtuigen.
Leg de lijsten naast elkaar en streep alleen namen door waar één van jullie een echt bezwaar bij heeft.
Laat wat overblijft een week liggen. Namen die daarna nog steeds goed voelen, zijn de serieuze kandidaten.
Toets de naam hardop voordat je hem vastlegt
Een naam die op papier mooi is, kan in het dagelijks gebruik tegenvallen. Zeg de voornaam daarom hardop met de achternaam erachter, en let op of de klanken niet in elkaar overlopen. Kijk daarna naar de initialen, naar de afkortingen en koosnamen die anderen er vanzelf van maken, en naar de spelling: een naam die je bij elke afspraak moet spellen, blijf je een leven lang spellen.
Wat de gemeente mag weigeren
De ruimte is groot, maar niet onbegrensd. Artikel 1:4 van het Burgerlijk Wetboek geeft de ambtenaar van de burgerlijke stand twee gronden om een voornaam te weigeren: de naam is ongepast, of hij komt overeen met een bestaande geslachtsnaam terwijl dat geen gebruikelijke voornaam is. Een maximum aantal voornamen staat er niet in. Worden alle opgegeven namen geweigerd en komt er niets voor in de plaats, dan geeft de ambtenaar het kind zelf een of meer voornamen.
Verder zoeken per letter
Sta je vast, dan helpt het om per beginletter te bladeren in plaats van door één lange lijst te scrollen. De overzichten hieronder zijn zo ingedeeld, en bij een naam die je aanspreekt kun je de herkomst en betekenis apart opzoeken.